DırDırCı

Boktan bi Hayatın Dandik Kalıntıları!

''Tuttun Kendini Sevdin!!!''

Sen en büyük ihaneti kendine yaptın;

tuttun, kendini sevdin...

 

Küçük dalgınlıklarına sığdırdın,

o büyük hataları...

 

İçindeki büyük boşlukları,

küçük sıkıntılarına bölüştürdün...

 

Her şeyi bilirken bile,

henüz kimseler buna hazır değilken,

bilmiyormuş gibi yaptın;

büyüsü bozulmasın diye,

sana emanet edilmiş anıların...

 

Oysa anladılar bunu,

seni birkaç saatliğine sevmeye yeltenenler bile

anladılar...

 

Sense hep şunu sordun kendine:

Bunlar bende ne gördü... Ne gördü?

 Cezmi Ersöz

Bir şeyi gerçekten istemiyorken, uğruna hiçbir şey yapmamalı değil mi? Kim kendini hayatın kollarına tamamen bırakabiliyor ve aşkı "kendi olarak sana gelen" şeklinde alabiliyor? Aşkı uğruna sevgilisini ve tüm dünyayı değiştirmeye çalışmıyor?

Bazen derim ki, aşk dinamiktir diye ve riyakar şekillerde gerçek bir sevgi yaratılır diye. Kaybetme, terkedilme korkusu mesela niye aşktan bir parça olmasın ki derim?

Oysa hiçbir zaman unutmuyoruz yaptığımızı(yaptıklarını!) ve sonucunu, kazanan biz oluyoruz "al işte istediğin güç ise" elde ettin ve kendini öldürdün. 

Çünkü bilincin direnç gösterir ve unutmazsın galibiyetlerini...