21 Nisan 2009 Salı

Ütopya!
Herkes elinde olmayandan şikayetçi!Hep daha iyisini istiyor,daha iyi olabilmeyi;anlamsız bir sınıf atlama mücadelesi var insanların...!?Sürekli oturalım rahat olalım istiyoruz,hayaller kuruyoruz,hayallerimizi gerçekleştirmek için çalışmıyoruz onun yerine boş laf üretip geçiriyoruz günlerimizi...

Ne kadar tuhaf değil mi?Dünya'nın en batısında bi çocuğun beğenmediği bi oyuncak,dünyanın en doğusunda ona asla sahip olamıyacak başka bi işci çocuğun elinden çıkmakta!Halbuki onları ayıran tek şey ufak bi okyanus:)

Ya biz koca bebekler;arabalarımızdan ve pırlantalarımızdan sıkılırken bir çok insan o pırlantayı çıkarırken kimyasallardan mahvolan bedenlerinin,çaresizlikleri yüzünden ruhlarında açılan yaraların farkında bile değiliz.Bir insan bir insanın sonradan sıkılacağı anlık bir güdüsü yüzünden ölebiliyor düşünebiliyormusunuz?Gerçi gerçekten düşünseydik böyle olmazdı hiç bir şey ama...

İnsan evladı şunu anla,elinde olmayanlar için değil de elinde olupta beğenmediklerin için mutlu olmalısın!Çünkü bilmelisinki olabileceğin en iyi en gerçek andır...Ha tabiki hayallerin ve fikirlerin için çalışacaksın;ama heyhat çalışmak...

Olmayan Dünya'ları bulmaya çalışma,elinde olanı sıkı tut sevmeye çalış onu ve fikirlerin için çalış!
Çünkü Dünya'dan öte köy yok...:)
Xeno

10 yorum:

pRncfRn dedi ki...

'...ufak bi okyanus:)'
Okyanuslar ufak mı?
Bir de dünya son köy mü gerçekten?

İnsanoğlu aç ve doyumsuz. Hep böyleydi, şimdi de böyle.

Boskafa dedi ki...

pRncfRn||
öNEMLi Olan Gönüüllerin büyük olması;aşamıyacağımız yer yoktur ondan sonraX)
hEP BÖYLe değildi;biz böyle değildik...Bişeyler ve zaman değiştirdi bizi...:)

Unknown dedi ki...

Tesadüf dün bir kız arkadaşımla yemek yerken dışarıdan gelip geçen insanları seyredip doyumsuzluğumuzdan dem vurdk.
Daha' larımız bitmeyecek. Hep daha çok isteyeceğiz. Nasıl terbiye edilir bu nefs?

Artık birşey olanlardan çok sıkıldım, hiç olanı arıyorum...

Boşluk; hayatta varlıklarıyla değil, yokluklarıyla bizi etkileyen şeyler. Kimya’nın deyimiyle “Hiç olmak suretiyle her şey olmak”

Boskafa dedi ki...

Afilli||
Hayatımızı paranın yörüngesinden çıkartmamız lazım nefsimizi terbiye etmek için,onu doğru şekilde kullanmayı ancak böle öğrenebiliriz bence...:)

piç dedi ki...

Şunu bunu yapmak lazım eyvallah. Bireysel olarak birşeyi yapmak elbette çok şeyi değiştirir ama bir yere kadar. Şimdi ihtiyacımız olan şey, biraraya gelmek.

Bence yer altına itilmiş bütün gruplar biraraya gelmeli, organize olmalı, başka dünya yok ve bugünün insanı hiçbir zamanda olunmadığından çok daha fazla sorumlu herşeyden.

böyle gelmiş böyle gider zsırvaları beş para etmez. bunları zırvalayanlar da ancak kendi zihinsel mastürbasyonlarından başka birşey ypmak istemeyen ottan ibaret.

Ya işte bişey yapalım ama şu var...
bişey yapalım amam bu olmaz...
bişey yapalım ama bu şekilde olmaz...
artık çok geç...
gibi bir sürü bahane.
yani keşke hiç engelimiz olmasaydı da bişeyler yapsaydık bazı şeyleri değiştirmek için öyle mi?

Amaç zaaten engelleri aşmak değil mi?

Boskafa dedi ki...

Piç||
Amaçlara varırken güç dengesi oluşturup toplumsal hareketlere gitmeyi çok doğru bulmuyorum ben,çünkü toplumsal hareketler bi bilinçi değil bi yaptırımı temsil ediyo benim nezlimde.Sonuçta eğer birey olarak değişirsek toplumsal olarakta değişiriz;ama toplumsal eğleme geçersek oalyı kavryamayan ve özünde olmayanlara birşeyleri dayatmış oluruzki bunun modern kapitalizm yada ne bilim dünyada sual götürmeyen düşüncelerden pek farklı olduğunu düşünmüyorum.Eğer birey olarak kendimizi değiştirirsek ve bunu gerçekten istiyerek yaaprsak;küçük çözümlerden sorunun kanağına inersek emin olun dünya daha yaşanmaya değer bi yer olur...:)

piç dedi ki...

ben pasifizme inanmam.

bireysellik başlı başına modernizmin dayatması. Hiçkimse hiçbir şekilde biraraya gelemesin (tek şey: eğlence ve para için hariç). Bu, istenendir. Başarılı mı? BAŞARILI. Başardılar. Ama mücadleye devam mı, devam, ümit var. :D

Boskafa dedi ki...

Piç||
Bende dayatmalara,genellemelere ve yok saymalara inanmam;bunun bi ''izm''mi varmı bilmiyorum...:)

defne dedi ki...

Elimizdekilerin kıymetini bilmediğimiz gibi başkalarının onu yapmak için neler çektiğini de unutuyoruz.

Boskafa dedi ki...

Defne||
Zaten onları hatrlatsak benliğimize herşeyin değerini daha bi anlarız...