
Foton!
Hepimiz birer gölge değil miyiz ki zaten?Işığın geldiği yöne göre görünen?Peki ya karanlıkta neyiz biz?Işık yokken...O zaman özümüze dönüp karanlığı mı yakalıyoruz karanlığın kendisinde yoksa ışıksız yaşayamıyoruz da karanlığa mı yeniliyoruz her seferinde?
Gölgeyiz hepimiz gölge..Boyutumuz yok...Şeklimizi kalıplardan alırız...Karanlıktır tek dostumuz sanarız..Yalan..Işıktır dostumuz..Işık olmasa kim görürdü bizi karanlığın ortasında..Işık olmasa ne farkımız kalırdı salt karanlıktan...
Kimse söndüremez benim ışığımı..Kimse göremez güldüğümü de belki ama ben burada olacağım her zaman, kendi güneşimin tam karşısında.
Sen de birgün düşersen yalnızlığa , ihtiyaç duyarsan cılız da olsa bir ışığa umudunu yitirme sakın karışma karanlığa..Dünya'nın öbür ucunda da olsa çıkacak gelecektir beklediğin ışık...Ve farkedeceksin ki cılız da değil üstelik...Aydınlatacak Dünya'nı...İsim bulamayacaksın , adlandıramayacaksın önce..Sonra düşüneceksin ve...
''Gün gelir aydınlandığın o ışık kesildiğinde , işte o gün bir daha karanlıktan çıkmak istemeyeceksin. Işık gözünü acıtır olacak...''
Xeno


2 yorum:
Merhaba,
Yeter ki ışığı arayalım, bugün olmasa yarın mutlaka...
Hoşgeldin...
Aysema||
Işık hep içimizde,önemli olan onu dışarı çıkarabilmek...
Yorum Gönder