DırDırCı

GÜNDÜZDÜŞÜ!

2.BÖLÜM:TANRIYLA ANLAŞMAMIZ!

Okuludan 17:00 sularında çıktık.Onu daha yeni tanımıştım,ama uzun süredir beklediğim kişinin o olduğuna emindim.Kapıda ayrıldık,ben otobüs durağına yöneldim,hava daha aydınlıktı eve gitmek istemiyordum ama yeni başladığım üniversitede hiç arkadaşım yoktu,yapacak daha iyi birşey olmadığım kararına varıp eve gitmek üzere otobüs beklemeye başladım...

Eve geldiğimde yorgundum,üzerimdekileri çıkarıp doğru yatağa uzandım.Onu düşünüyordum;gözlerini,güzel gözlerini....

Birden telefonum çaldı,o an düşündüğüm için bi kaç saniye sonra farkettim...Çantamı tersdüz ettikten sonra,oyığının içinden telefonu çıkardım,oydu tanrım inanamıyorum!

-Efendim?

-Alo,Sedat naber?

-İyiim sen nasılsın?

-Bende iyiyim ne olsun,ya bak ne diyeceğim hiç arkadaşın olmadığını söylemiştin,benimde aşağı yukarı öyle,ne dersin bi yerlerde buluşalım mı?

-Bilemiyorum...

İnanamıyorum,ne kadar aptalım uzun zamandır aradığım kişiyi bulmuş ve ben ona ilk teklifinde bilemiyorum demiştim...

-Aslında olabilir...

-Oke,ya bizim okulun iki aşağı sokağında,kitapçıların orda köskös diye şirin bi kafe var orda buluşalım mı?

-Olabilir,bir saat sonra diyelim mi?

-Oke,görüşürüz

-Görüşürüz...

Şimdi benim bundan ne çıkarmam gerekiyordu ki?Onun daha eşcinsel olup olmadığını bile bilmiyordum,eğer öyle ise bile onla bişiler yaşayıp yaşamıyacağımızı,arkadaş olup olamıcağımızı bile bilmiyordum.Tamam ondan etkilenmiştim ama hayatım uzun süredir istediğim gibi gidiyordu ve bu tanımadığım kişi benim hayatımın neresinde olacaktı?

Bütün bu sorular kafamı kurcalarken,kalktım üstümü değiştirdim(Okulda giydiklerimi mi giysem acaba,yanlış anlamasın sonnra?).Annemle birer bardak bişiler içip kendimi Ankara'nın o soğuk akşamlarından birine attım.Cidden soğuktu,belkide şehrin bu ''resmi'' havası,doğal iklim şartlarının bir sonucuydu...Neler düşünüyordum tanrım!Ama kafamı dağıtmalı ilk günden çocuğun içine düşmemeliydim...

Otobüsten indim,bizim okulun hemen önündeki durakta,kavşaktaki banketten dar ama bana viyana sokaklarını hatırlatan,sağlı sollu;kitapçıların,kafelerin,sanat evlerinin bulunduğu ana sokaktan aşağı doğru yürüdüm...İkinci sokak olduğunu söylemişti...İşte ordaydı,bütün sevimliliğiyle dhaa sonra bizim uğrak yerimiz olacak köskös kafe...

İçeri girdim,burası şık ve sevimliliğin iç içe girdiği,küçük koltukların ve masaların sıkış tıkış dizildiği,çiçekli duvar kağıtlarının göz doldurduğu,basık bir havası olan tuhaf bir kafeydi.İçerisi muhteşem kahve kokuyordu,her zaman kahveye bayılmışımdır.Böyle bi yer seçtiği için eminim oda kahveyi seviyordu...

Mekanın ortalarında bir yerde bi yere oturdum,daha sonraları bizim masamız olacak yer iki masa arkamızda,kafenin cama yakın köşesi olacaktı...

Ve beklemeye başladım,dersliklere erken gidiş huyum bu akşamda nüks etmiş olacak ki buluşmaya yarım saat erken gelmiştim...Bir yandan mekanı inceliyor,bir yandan da buğünü düşünüyordum.Ses tonunu,saçlarını,kahkaha atışını,gözlerini...

5 dakika geçmeden,kapıdan içeri bir kaç kişiden sonra o girdi.Mekan o ana kadar bomboştu,ama o girmeden önce bir kaç kişi girmiş ve sağlı sollu masalara yayıldılar.Sonra o girdi.Berk,aklımı başımdan alan çocuk!tanrım gay olsun lütfen!Oufs tanrıyla neler konuşuyordum!Yeri gelmişken tanrım sen arapçadan başka dil biliyor muydun?

-Selam,çok bekletmedim ya?soruyu sorarken bi çocuğun heyecanıyla gülmesedi ve tam karşıma gelecek şekilde oturdu.

-Yoo yeni geldim,dışarısı ne kadar soğuk değil mi?

-Evet,bende erkenden geldim,evde sıkılıyorum

-Evet bende,ama üniversite yeni bi ortam ve yeni ortam yeni arkadaşlıklar demektir!

Normalde bu kadar ''bilmiş'' cümleler kurmuyordum,ama o gözlere bakarken kendimi basit buluyordum ve belkide bu cümlemle arayı kapatmaya calışmıştım.Bu arada yakışıklı bi garson bizle birlikte 3 masa arasında dolaşıyor kimse bişiler istemeden yanlarına gitmiyordu...

-Şık ve şirin bi yer burası !?

-Köskös?,evet öyledir!Çok severim ben burayı lisedeyken de takılırdık buralarda...(Kızlarla takılıyodu eminim!)

-Hıms ee neye borçluyuz bu görüşmeyi?

-Hiç öylesine,daha bugün tanıştık ama sana kanım kaynadı,görüşmek istedim.

Bu arada telefonun sigarasını cıkarıp masanın üzerine koydu

İki irlanda üsulü CAPPUCİNO istedik...

-Şu dünyaca ünlü ressam varya,hani İstanbulda sergisi olan?dedi.

-Sir DECLAN'mı?

-Evet,giriş için biletim var biliyosun çok önemli bi ressam ve türkiyede ki ilk sergisi...

-Hıms evet,ee kimle gidiyosun?

-Aslında üniversiteden tandığım pek kimse yok,çevremdede resimle ilgilenen de yok,belki senle gideriz diye düşündüm...?

Tanrı dualarımı en sonunda duymuştu,burdan çıkışta ilk işim gidip herhangi bir ilahi dine mensup olmaktı...

-Tabi neden olmasın

Kahvelerimiz geldi.Konu ordan oraya atladı,sonunda ilişkilere geldi...

-Birlikte olduğun biri var mı?diye sordu.

-Şu an yok,senin?

-Benimde uzun zaman önce birisini sevdim ama olmadı.

Beynimden ağzıma bişiler geliyordu sanki,yada kalbimden mi?

-Birşey söyliyeceğim...?

-Evet

Bunu yaptığıma inanamıyorum,ama kelimler bi anda ağzımdan fırladı...

-BENEŞCİNSELİM,YANİGAY!

Hemen kahveden bir yudum içtim,irlanda sosu kahveyi ağırlaştırmış genzimi yakmıştı,belkide yakan söylediğim kelimlerdi...

Bi an duraksadı ve gülümsedi...

-Biliyordum

-Pardon?

-Biliyordum,ilk bakışında fark ettim,ancak birisi bu kadar derin bakabilirdi,beni daha önce görmüş olmalısın heralde,ordan anladın değilmi?

-Neyi,şey yoksa?

-Evet,bundan çok iyi anlaştık senle!

İnanmıyordum tanrıyla bir ilki gerçekleştirmiştim,o anlaşmaya uymuştu,sıra bendeydi acaba hangisi bana daha yakındı ilahi dinlerden?