DırDırCı

GÜNDÜZDÜŞÜ!

4.BÖLÜM:BAKIŞ

-Deli bu kız ya!

Berk,kapanan dış kapının ardından sadece bunu söyledi,ev bi anda sessizleşmişti,yada bana öyle geliyordu...

Kahvelerimizi alıp salona geçtik,rahat iki koltuğa karşılıklı oturduk.Benim amacım bir an önce kahvemi bitirip kalkmaktı.Çünkü tanışalı çok olmamıştı,onun bana olan duygularını bilmiyordum ve her an ağzımdan istemdışı birşeyler kaçabilrdi.(Ateşle barutu bir yerde tutmak gibi birşeydi bu!)

Berk televizyonu açtı,güzel bir film kanalında durdu.Ben bir yandan kahvemi içerken bir yandan oynayan filme göz attım.

Yeni oturmuşluğun verdiği havayı atlatmış olacak ki Berk:

-EEe nasıl buldun evimi?

-Sanki ilk defa gelmişim gibi konuşuyorsun!?

-Aa geçen seferi sayma,oturmamıştın bile!

-Güzel bi ev,öğrenci evi işte;ama ne olursa olsun tek yaşamak güzel bir şey olsa gerek en azından karışanın yok!

-Evet haklısın,ama zor ya hele sevgilin yoksa!

Tıkandım,ama çaktırmadım...

-Bilmem zor olsa gerek,ben ikisinede sahip değilimde!

-Ay yazık benim zuzuma,büyünce seninde olur abicim!

Gözlerimi kaydırdım ve hafiften güldük.Gülünce bitanemin gözleri daha bir güzel oluyordu.Kahvelerimizi bitirdik,ben biraz sonra kalkmaya niyetliydim...

-Eee cidden konuyu Mine açmasa hiç aklımıza gelmicekti,yokmu sende şöle bir aday?

-Nası?

-Sevgilin olmadığını biliyorum,ama duygularını okşayan eminim biri vardır!?

SENSİN O SALAK!demeyi çok isterdim ama:

-Yok ya,biliyosun geçen sene acayip yoğunduk,ee üniversitede yeni bi ortam...

Cümlem havada kaldı,kızardım ama kendimi sıkmadım...

-Hıms öyle olsun!

Ben hemen üste çıkmak istedim...

-EEee kimmiş ki senin kalbini çalan?Mine sorduğunda söylemedin ama bana söyliyebilirsin.

-Aslında daha emin değilim,bilmiyorum ya!

Ayağı kalktı,önümüzdeki sehpanın bana uzak olan köşesinden dolandı,mutfağa yöneliyordu besbelli,ama sora duraksadı ve tam gözlerim içine baktı,derinlerime..O an işte o an unutamıyacağım bi andı,nası cesaret edip kalktım yanına gittim bilemiyorum ama...

-SENSİN O SALAK!

Cümlemi bitirmemle beni öpmesi bir oldu.Aman tanrım o gözleri bu kadar yakından görmek,birde onun sahibini öpmek hayal gibi birşey olmalıydı.Kollarıyla beni kavradı,ben hala gözlerine bakabiliyordum,sora tatmadığım duygularım ortaya çıktı ve gözlerimizi kapadık.İlk defa birisini bu kadar taparcasına arzuladığımı farkediyordum.Birbirimizi sarmaladık....Beni okşuyordu...

-Seni seviyorum!

-BENDE!

Bir kaç saniyeliğine ayrıldık,ama birden ani bi hareketle kavuştuk birbirimize tekrardan...

Bir yandan birbirimizi soyuyor;birbirimize aşk fısıltılarımızı sarfederken,birbirimizi öpebiliyor;ben bu arada yakışıklımın gözlerini,ifadesini kaçırmamaya çalışıyordum.Normalde sakız çiğnerken yürüyemeyen ben aynı anda taparcasına sevdiğim bu adamın her anını beynime kazıyor ve ona ayak uydurmaya çalışıyordum...

Kokusu...

Bakışı...

Hafif iniltisi...

Nefes alışı...

Hayal olmalıydı,demekki oda beni arzuluyordu.En sonunda kavuşmuştuk işte,birbirimize en ''özel''imizi sunmuştuk.Bu cinsellikten öte birşeydi...

Tek düşünebildiğim oydu,varlığımı anlamlı kılan;benim bir parçamdı o,en özelim,yakışıklım...